تاریخ انتشار: ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۷
کد خبر: 48644
تعداد بازدید: 122 بازدید

سؤال:

آیا قرآن در سوره یونس خود را کتابی که تفصیل کل شیء هست معرفی نکرده پس چرا راجع به امیرالمومنین علیه السلام یا راجع به مطالب علمی مثل هندسه یا راجع به مباحث سیاسی چون روش جلوگیری از مشکلات سیاسی یا راجع به دایناسور ها چیزی نفرموده است؟

جواب:

با سلام و عرض ادب و تشکر از سؤال خوب شما
حقیقت اینست که در قرآن کریم آیاتی وجود دارد که در آنها ادعا شده که قرآن بیانگر هر چیزی است. (۸۹/نحل) لکن در این باره نظرات گوناگونی از سوی اهل تفسیر ارائه شده است:
۱- موافقان به آیات و روایاتی تمسک کرده اند تا این توانایی را به معصوم علیه السلام بازگردانند. بنابراین منظور از این که همه چیز در قرآن می باشد،  اینست که قرآن به اعتبار باطن و ظاهرش همه چیز را در بردارد که به علم امام علیه السلام مربوط می باشد.
۲- مخالفان از آیات دیگری کمک گرفته اند تا با قرینه‏‌ی لبی یا نقلی آیه «تبیانا لکل شئ»(۸۹/نحل) را تنها به هدایت انسان اختصاص دهند. بر این اساس قرآن کتاب هدایت است(هدی للمتقین و یا هدی للناس) و هر آنچه که به امر هدایت بازگردد، در آن بیان شده است نه اینکه هر امر تاریخی و یا علمی و یا سیاسی و یا مطالب دیگر.
خوب است بدانید که آیات قرآن و معارف بلند آن در تقسیم ذیل قابل گفتگو می باشند:
۱- خداشناسی که شامل مباحث شناخت خدا و توحید و صفات و کلیات افعال الهی می شود.
۲-جهان شناسی که شامل مباحث آفرینش جهان (زمین و آسمان ها و ستارگان) و پدیده های جوی (رعد، برق، باد، باران و…) پدیده های زمینی (کوهها، دریاها و…) می شود و ضمنا عرش و کرسی و فرشتگان و جن و شیطان نیز مورد بحث قرار می گیرند.
روشن است که بعد از بحث از کلیات افعال الهی-که در بخش اول انجام می گیرد-نوبت به تفاصیل افعال (خلق و تدبیر) می رسد و طبیعی ست که بحث از آفرینش جهان، مقدم بر آفرینش انسان است.
۳- انسان شناسی-که شامل مباحث آفرینش انسان، ویژگیهای روح، کرامت و شرافت انسانی، مسئوولیت و شرایط آن (آگاهی-قدرت عمل-اختیار) ، ابعاد مختلف وجود انسان، سنتهای الهی در تدابیرات فردی و اجتماعی، معاد و سرنوشت نهایی بشر می شود.
در این بخش روشن می گردد که زندگی دنیا مقدمه ای برای آخرت و مرحله ای ست که انسان باید با انتخاب خود، راه سعادت را برگزیند و سرنوشت نهایی خود را بسازد و تدبیرات الهی در این جهان بر محور تامین مقدمات انتخاب (ابتلاء و آزمایش) دور می زند.
۴- راه شناسی-که شامل مباحث شناختهای عادی (انواع علم حضوری و حصولی متعارف) و غیر عادی (الهام و وحی) می شود و مساله ی «نبوت » و ضرورت بعثت انبیاء، و هدف آن، و نیز مقامات ایشان (نبوت، رسالت، امامت) و همچنین مسائل اعجاز و عصمت مطرح می گردد و سرانجام، مساله ی جانشینی انبیاء (امامت به معنای خاص) مورد بحث قرار می گیرد.
ارتباط این بخش با بخش قبلی روشن است، زیرا بعد از آنکه معلوم شد که انسان موجودی ست انتخابگر که باید راه خود را آزادانه برگزیند، نیاز به شناختن «راه » مطرح می شود که موضوع این بخش است.
۵-راهنماشناسی-که شامل مباحث تاریخ انبیاء و ویژگیهای هر یک و کتاب هایی که بر ایشان نازل شده و محتویات آنها می شود و به تاریخ پیغمبر اسلام (ص) و حوادثی که در زمان حیات آن حضرت اتفاق افتاده می انجامد و ضمنا تاریخ اقوام و ملل و سایر داستانهای قرآن، مطرح می گردد.
ترتب این بخش بر بخش پیشین نیز روشن است، زیرا پس از آنکه دانستیم که وحی و نبوتی در کار است نوبت می رسد به شناختن کسانی که گیرنده ی وحی و رساننده ی آن به مردم بوده اند.
۶-قرآن شناسی-که مباحث کلی درباره قرآن و ویژگیهای آن، هدف نزول، کیفیت نزول، اعجاز، جهانی بودن، ابدی بودن، اسلوب بیان (استدلال عقلی، موعظه، جدل، تمثیل، قصص و.. .) و مباحث محکم و متشابه و تاویل را شامل می شود.
ترتب این بخش بر بخش سابق نیز روشن است زیرا پس از آنکه از کتابهای آسمانی پیشین بحث شد نوبت به شناختن آخرین کتابی که نازل شده است و جاودانه باقی خواهد ماند، می رسد.
۷-اخلاق یا انسان سازی قرآن-که شامل مباحث خودشناسی و خودسازی است و نیز خیر و شر در افعال اختیاری و رابطه ی آنها با کمال و سعادت نهایی، روشن تربیت و تزکیه ی قرآن (بیدار کردن انگیزه های خیرجویی به وسیله ی انذار و تبشیر) نقش ایمان و عمل و بیان رابطه ی آنها با یکدیگر و رابطه ی هر دو با علم و سرانجام تفاصیل اخلاق فاضله و رذیله.
این بخش به این مناسبت بعد از «قرآن شناسی » می آید که در آن به این نتیجه می رسیم که هدف قرآن، تزکیه و تعلیم است.تزکیه: بحث اخلاق و خودسازی را ایجاب می کند و تعلیم بحثهای آینده را.-برنامه های عبادی قرآن-که شامل مباحث نماز و روزه و حج و قربانی و دعا و ذکر می شود یعنی اعمالی که رکن اساسی آن را تقویت رابطه ی انسان با خدا تشکیل می دهد هر چند مصالح اجتماعی زیادی نیز در آنها منظور شده است.
۹-احکام فردی قرآن-که شامل مباحثی ست نظیر حلال و حرام در خوردنیها و نوشیدنیها (اطعمه و اشربه و صید و ذباحه) و تجمل و زینت.
۱۰-احکام اجتماعی قرآن-که شامل مباحث اجتماعی و حقوقی و سیاسی و اقتصادی است و به بخشهای فرعی زیر منقسم می گردد:
الف-احکام مدنی.
ب-احکام اقتصادی.
ج-احکام قضائی.
د-احکام جزائی.
ه-احکام سیاسی.
و-احکام بین المللی.
گفتنی است که این تقسیم مربوط به آثار ارزشمند آیت الله مصباح یزدی دام عزه می باشد که در مجموعه‌ی آثار ایشان به چاپ رسیده است.

 

Header Goes Here Make it effective and short

  • List Item #1
  • List Item #2
  • List Item #3

Sub- Heading Text Goes here Tease them

رفتن به بالا