تاریخ انتشار: ۳۰ بهمن ۱۳۹۶
کد خبر: 49066
تعداد بازدید: 457 بازدید

پاسخ به چند شبهه

۱-خداوند فرموده است لا إکراه فی الدین پس چرا سؤال می کند ؟
۲-کسی که نماز نخواند اما کارهای خیر دیگری انجام دهد جهنمی می شود ؟
۳-حضرت آدم گناه کرد چرا ما تاوان پس می دهیم ؟
۴-خدا که سرنوشت ما را نوشته است پس چرا همه را بهشنی نکرده است ؟

 


پاسخ اجمالی:

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام خدمت سؤال کننده محترم
سؤالاتی که مطرح نمو دید سؤالات خوبی می باشد و امیدواریم توانسته باشیم جوابی قانع کننده در اختیارتان قرار داده باشیم.
۱-درست است اجباری در دین نمی باشد یعنی کسی شما را مجبور نمی کند که اسلام آورید چون دلایل حقانیت اسلام مشخص است پس باید انسان به سمت دین کامل برود.
۲-نماز عمود و ستون دین است و تأکید بسیاری روی آن شده است ولی به این معنا نمی باشد که اگر شخصی نماز نخواند ما بقی اعمالش ارزشی ندارد اما نماز نخواندن تأثیرات سوء بر انسان دارد.
۳-حضرت آدم علیه السلام هیچ گناهی انجام ندادند بلکه ترک اولی کردند یعنی کار بهتر را ترک نمودند و بهشتی که حضرت در آن قرار داشتند باغی بر روی زمین بوده است.
۴-خداوند می داند که ما در آخر چه می شویم اما ما در انتخاب آزاد می باشیم و خودمان مسیر خود را مشخص می نماییم نه خدا.

پاسخ تفصیلی:

۱- از آن جا که دین با روح و فکر مردم سر و کار دارد و اساس و شالوده اش بر ایمان و یقین استوار است، خواه و ناخواه راهی جز منطق و استدلال نمی تواند داشته باشد و جمله لا إکراه فی الدین در واقع اشاره به همین معنا می باشد.
همانگونه که از شأن نزول آیه استفاده می شود، بعضی از ناآگاهان از پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله می خواستند که او همچون حکام جبار با زور و فشار اقدام به تغییر عقیده مردم هر چند در ظاهر کند، آیه ۲۵۶سوره بقره صریحا به آن ها پاسخ داد که دین و آیین چیزی نیست که با اکراه و اجبار تبلیغ گردد، به خصوص اینکه در پرتو دلائل روشن و معجزات آشکار، راه حق از باطل آشکار شده و نیازی به این امور نیست.
با توجه به توضیحاتی که داده شد مشخص می شود چرا در قبر از ما سؤال می شود که چه دینی داری؟ چون تمام دلایل بر حق بودن دین وجود دارد و کسی در دنیا شما را اجبار نمی کند که اسلام داشته باشید اما شما خود باید به بهترین، آخرین و کامل ترین دین مراجعه نمایید و اگر این کار را نکنید در قیامت باید پاسخگو باشید.
۲- در روایت داریم که می فرمایند:إن قبلت قبل ما سواها و إن ردت رد ما سواها۲
یعنی اگر نمازت پذیرفته شد مابقی اعمالت نیز پذیرفته می شود و اگر نمازت پذیرفته نشد مابقی اعمالت نیز پذیرفته نمی شود.
در نهج البلاغه حضرت می فرمایند: به جهنمیان گفته می شود: ما سلککم فی سقر یعنی چه چیز باعث شد شما جهنمی شوید ؟

می گویند: لم نک من المصلین یعنی از نماز گزاران نبودیم.۳

این ها به این معنا نیست که پس کار های خیر دیگر شما هیچ ارزشی ندارد، بلکه ارزش دارند اما قدرت این که شما را به جایگاه بالایی در بهشت برسانند ندارند و خداهم ظالم نمی باشند(لیس بظلام للعبید) که عمل بندگانش را هیچ بپندارد بلکه به خاطر همان اندک هم پاداش و مزد می دهد و نخواندن نماز تأثیرات سوئی برای انسان می تواند داشته باشد که حتی انسان را به مرز جهنم و درون جهنم بکشاند؛ زیرا کسی که نماز می خواند می گوید:

من نماز می خوانم زشت است که گناه کنم.

این بی انصافی است که خداوند این همه به ما نعمت دهد اما نمازی که از ما خواسته است را به جا نیاوریم.
۳- در رابطه با این سؤالتان باید چند جمله را به عرض برسانم:
۱-۳ :حضرت آدم علیه السلام گناهی را مرتکب نشدند بلکه ترک اولی کردند یعنی کار بهتر را ترک نمودند و دستور خداوند که فرموده است به این درخت نزدیک نشو، امر مولوی نبوده است بلکه امر ارشادی بوده است یعنی بهتر است که نزدیک نشوی.
۲-۳: اینکه آن درخت چه نوع درختی بوده است در روایات اختلافاتی وجود دارد بعضی از روایات می فرمایند: گندم بوده، بعضی می گویند درخت علم اهل بیت بوده که مختص به اهل بیت پیامبر اسلام بوده است.
۳-۳: آن بهشتی که حضرت آدم از آن خارج شد بهشت جاوید نبوده است بلکه می گویند: باغی در روی زمین بوده است.
۴-۳: حضرت آدم علیه السلام از ابتدا هم قرار نبوده است که تا آخر در همان باغ ساکن باشد بلکه چون با زمین نا مأنوس بود خداوند مدتی ایشان را در بهشتی که ذکر کردیم جای دادند.
با این تفسیرات که عرض کردیم ما تاوان هیچ کس را نمی دهیم بلکه از ابتدا قرار بوده به زمین بیاییم و در زمین زندگی کنیم؛ گاهی چون در دنیا سختی می کشیم فکر -می کنیم ما تاوان حضرت آدم علیه السلام را می دهیم در صورتی که طبق روایات اهل بیت علیهم السلام دنیا جای سختی است و نباید دنیا را با بهشت اشتباه بگیریم.
روایتی از امام علی علیه السلام داریم که حضرت می فرمایند: از دنیا آن چیزی را که خواستید و نشد آن چیزی را که شده بخواهید.۳
۴- این که خداوند می داند ما در آخر چه خواهیم شد با اینکه خدا مشخص کرده باشد ما چه می شویم فرق دارد.

انسان موجودی است که خداوند به او اختیار داده است و با اختیار خود راه خود را انتخاب می نماید این نیست که خداوند دست کسی را بگیرد و به راهی ببرد بلکه ما را آزاد در انتخاب گذاشته است تا خود مسیر زندگیمان را انتخاب کنیم.

یکی دیگر از دلایلی که ما در زندگی مختار هستیم این می باشد که اگر خداوند انسان را در انتخاب مسیر آزاد نمی گذاشت، انسان ها در قیامت اعتراض می کردند که اگر ما را آزاد میگذاشتی ما به جای بهتری میرسیدیم و حال که آزاد نبوده ایم پس ما گناهی نداریم که خراب شده ایم.

پس بهترین راه همین است که خدا انجام داده است که خود عاقبت خود را بسازیم.

اینکه می فرمایید چرا خدا ما را دوست ندارد این جمله ای اشتباه است؛ شما مادری را در نظر بگیرید که چند سال است بچه دار نمی شود بعد از چند سال بچه دار می شود چقدر فرزند خود را دوست دارد؟ خداوند می فرماید: علاقه من به بنده گنهکارم که توبه می کند و به سمت من بر می گردد بیشتر از علاقه آن مادر به فرزندش می باشد.( نقل به مضمون)

منابع:

۱-تفسیر نمونه آیت الله مکارم شیرازی
۲-منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة
۳- نهج البلاغه
۴-غررالحکم حدیث ۹۰۰۷

کلمات کلیدی:

إکراه، سؤال، تاوان، دنیا، باغ،سختی

پاسخگو:

حجت الاسلام غیاثوند

برچسب ها:

رفتن به بالا