جستجو
آخرین دیدگاه‌ها

تاریخ انتشار: ۱۳ دی ۱۳۹۶
کد خبر: 4158
تعداد بازدید: 457 بازدید

سلام دوست داشتن فوتبالیست کافر و بی ایمانی که  بازیکنای فوتبال زیادی رو دوست دارم خیلی از اون ها اروپایی و کافر هستن. (و کارهای حرام زیادی رو انجام میدن) دوست داشتن این جور افراد از نظر شرع چه حکمی دارد)؟

سلام و عرض ادب

پاسخ اجمالی

دوست داشتن یک شخص به جهت هنر و زیبایی و یا هرگونه کمالی اشکالی ندارد لکن این محبت نباید چشم و گوش انسان را به بدی ها و عیب های او ببندد. در رابطه با کارهای حرام این دست از افراد نیز که عقل انسان نیز زشتی آنها را درک می کند، باید به مقتضای ایمان تان، انزجار قلبی داشته باشید.

پاسخ تفصیلی

درباره محبت و عشق سخنان فراوانی را می توان مطرح کرد ولی تا معیار و ملاک محبت روشن نشود، هرگز نمی توان درباره‏ی آن ارزش گذاری کرد.  ارزش یک عمل نیز به میزان مطابقت آن با حقیقت و واقعیت است و هیچ حقیقت مطلق و کمال بی اندازه ای جز خدای یکتا وجود ندارد. از این رو تمامی جلوه های محبت، پرتویی از محبت الهی است.

از سوی دیگر هر محبتی، سرسپردگی و اسارت و بندگی را در پی دارد و خدای مهربان نیز بر همین اساس می فرماید:

قل إن کنتم تحبّون اللهَ فاتّبِعونی یحببکم الله و یغفرلکم ذنوبکم(1)

بگو اگر خدا را دوست دارید، از من تبعیت کنید، خدا شما را دوست می دارد و گناهان شما را می پوشاند.

یعنی اینکه اگر دوستی خدا را به یدک می کشید، سرسپردگی و اطاعتش به این است که از من که پیام آور اویم، باید تبعیت کنید تا مشمول محبت خاص و عنایات رحمانی ربّ قرار گیرید.

بنابراین همانگونه که گفته شده «حبّک للشئ یعمی و یصمّ»(2)، «محبت تو به هر چیزی، نابینا و گنگ می کند.»  باید مراقب بود که زیبایی و کمالات دنیوی که از سوی خدای متعال تقسیم شده و در دست افراد مختلفی قرار گرفته، ما را مقهور و مرعوب خود نکند و آنچه از زیبایی های ایمانی و صفای باطن نصیب و روزی ما شده را کم نبینیم و عکس العمل مناسبی را در قبال بی ایمانی از خود نشان دهیم.

مؤمن نسبت به گناه دیگران بی تفاوت نیست.

کم ترین اقتضای زیبایی ایمان در ما اینست که در برابر زشتی و پلیدی ها و پرستش های نفسانی دیگران که هوای خود را به جای خدا می گذارند، از درون بهم بریزیم. (وسائل الشيعة، ج‏16، ص131) اگر چنین فرآیند درونی را جدّی نگیریم، محبت به دیگران موجب نابینا و گنگ شدن، چشم و گوش قلبِ ما خواهد شد و ایمان ما به برترین کمال و حقیقت هستی کم رنگ و بی خاصیّت خواهد نمود.

1- 31/آل عمران.

2- من لا یحضره الفقیه ج4 ص380.

رفتن به بالا